O bir fedaiydi ki barut öksürürdü hep,

sakal tıraşı maviydi, kırmızı bıyıkları biber

kim kalmıştı müdafaa-i hukuk cemiyeti’nden

sırtında yeleği, şalvarı ayağında, sol başında duvarda asılı Gâlip Ağabeyimizden yâdigâr kasket,

astragan kalpak başında,

bazen değil hep ‘ittihatçı’, celâdetiyle hep Enver, zekâsıyla hep Talât,

öfkeli kaşları salkım saçak, bıyıkları hep mahzun

hani felaket tütün içerdi, cebinde tüm levislerinden sıyrılmış hep tertemiz kelimeler,

belinde Söğüt yaprağı bıçak, tenezzülsüzdü hep millet meclisi’nde meb’usluğa

ama hep kuvvada asker

Mustafa Çalık’tı o…

Hastane odasından verdiği fotoğraf karesindeki tebessümü üzerine bir kardeşlik yazısıdır kalemime akseden…

O tebessüm…

Milletine ve devletine adanmış bir ömrün hülasaası gibi bir tebessüm Mustafa Çalık’ın yüzündeki…

Dünyadaki misafirliğin müdriki, kavî bir imanın huzuru, devletine ve milletine hizmetle geçen bir hayatın süruru, bizlerin de içinde bulunduğu birkaç kuşak neslin üzerindeki zihnî ve fikrî tesirin izleri, Türk milliyetçiliği dâvâsının yorulmak bilmeyen savaşlarının gâlibiyet ve mağlûbiyetlerinin sindiği bir tebessüm Mustafa Çalık’ın yüzündeki tebessüm…

Türkiye Günlüğü dergisi ile her üç aya değil, kendinden sonraki yüzlerce yıla atılan bir ömrün imzası Mustafa Çalık’ın yüzündeki tebessüm…

O el…

“Birkaç gün sonra taburcu olduğumda ziyaretime bekliyorum, söyleyecek sözlerim var, birlikte yiyeceğimiz kuru fasulyemiz var, çalınacak sazımız, söylenecek türkülerimiz var” diyerek dâvet eden Mustafa Çalık’ın eli…

Davete hemen icâbet edeceğim Mustafa Çalık Ağabey…

Şifa.. şifa.. şifa.. yalnızca şifa için dualarım…

Türk milliyetçiliği dâvâsının keskin zekâsı, akıllara sezâ hafızası, cerbezeli uslûpçusu, ummanı kıskandıracak mütebahhîrini Mustafa Çalık, aziz Türk milletinin ve bizim sana çok ihtiyacımız var, şifa.. şifa.. şifa.. yalnızca şifaya açılan ellerimizle duadayız Mustafa Çalık Ağabey…

Selâm, hörmet ve muhabbetle…

Kardeşin, Cemâl Fedakâr

Hâmiş: Attilâ İlhan’nın ‘Kim kaldı’ şiiri, Mustafa Çalık Ağabey için yazacağım bir şifâ yazısında anlamını bulacakmış meğer bendeniz için…

Kaynak Yeniçağ: Mustafa Çalık’a… – Adnan İSLAMOĞULLARI

Bir Yorum Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.